Wie ze gezien heeft in de kleine tent op het Moulin Blues festival weet dat het een feest wordt als de Fransozen Blackberry and Mr. Boo Hoo of te wel Bastian Blackberry en Francky Boo-Hoo, letterlijk op de planken staan.
Met minimalistische zelfgemaakte percussie instrumenten aangevuld met elektrische gitaar of akoestische gitaar en de Mississippi saxofoon heeft dit duo een zeer uitgebreid repertoire.

Met vertolkingen van bekende nummers zoals; ‘Baby Please Don’t Go’ is het muziek om je vingers bij af te likken.
Hun aanstekelijke muziek is een muziek uit blues, folk, country, zydeco en rock ’n roll, zij zelf noemen ze het blues folk. Hoe het ook zij, het is prachtig om te zien hoe deze gasten zo gedreven met zo weinig instrumenten een zaal plat krijgen.

De afwisseling van Engelse en Franstalige teksten en hun muziekkeuze maken dit optreden spannend. Dat komt ook door hun footstompin op hun zelfgemaakte ‘trappelkisten’.
Er komt heel wat opzwepend werk aan te pas dat het publiek duidelijk weet te waarderen. Genieten is het daarom van eigen werk zoals: ‘Black Train’ of ‘Say Yeah’ met daarop lekker vlot harpspel van Mr. Boo-Hoo die overigens over het algemeen de zang voor zijn rekening neemt. Bastien Blackberry is de gitarist van het koppel. Zo nu en dan zingt hij ook een deuntje mee zoals op het nummer ‘Hey Mama’. Maar ook hun performance is leuk om te zien zeker als ze het nummer ‘Chicken’ inzetten.

Leuk is het ook te zien hoe ze op hun eigen gemaakte percussie instrumenten spelen en als je er dan naast staat lijkt het een instrument van ‘niks’. Dat is schijnbaar ook het geheim dat er zoveel mooie geluiden uitkomen. Eenvoudig en zeer inspirerend.

Uren kun je hier naar kijken en luisteren, het verveeld eigenlijk nooit.

_{Tekst Wil Wijnhoven Bluesbreeker.}