Een band als Howlin' Bill omschrijven in enkele woorden is niet zo eenvoudig. 
Al meer dan tien jaar timmert dit gedreven kwartet aan hun muzikale doel.
Ze spelen vooral eigen werk, af en toe eens afgewisseld met een cover. 
Ze noemen hun eigen stijl “Rhythm 'n' Roots” wat zoveel wil zeggen als een mix van blues, rock'n'roll, swing, boogie, rock, roackabilly enz... allemaal vakkundig herleid tot wat thuishoort binnen het Howlin' Bill repertoire.  De enige must is dat elk nummer een hoog hipshaking gehalte heeft.

In 2003 werden de eerste resultaten vastgelegd op hun debuut cd “Cool it!” en die werd warm onthaald door de pers.  Dit vroeg om meer en in 2006 kwam dan ook het vervolg met de cd “Strike”.
Ondertussen speelden ze in alle uithoeken van de Benelux, van in de kleinste cafés tot op de grootste podia.  Twee keer stonden ze op het Bluesfestival in Peer, speelden in Frankrijk onder andere op het Cahors bluesfestival en op het Thouars bluesfest.. Al meerdere keren stonden ze in Zweden op het podium en ook Duitsland laten ze niet ongemoeid.

In 2009 namen ze een live cd op in de befaamde Ancienne Belgique in Brussel en deze cd omvat dan ook waar Howlin' Bill live voor staat : een boeiende avond, actie op het podium, opzwepende muziek met teksten over slechte en goede vrouwen, drank, oude schoenen, arrogante muizen en liefdesbetuigingen. 

Begin 2011 brachten ze “Howl” uit : een vinyl EP waarop vijf goednieuwe nummers staan.
Bovendien waren ze in maart 2011 de winnaars van de eerst European Blues Challenge in Berlijn.  Aan dit, zeg maar, Eurovisie Blues Festival namen 16 landen en evenveel groepen deel.  Howlin' Bill kwam met goud naar huis en dit opende uiteraard vele Europese deuren. Daardoor zulen ze dit jaar en het komende jaar pronken op de grootse bluesfestivals in heel Europa.

De band staat garant voor een muzikale omzwerving door alle Rhythm 'n' roots stijlen.  Howlin' Bill staat met diepe stem en huilende mondharmonica als een volleerd volksmenner voor zijn publiek, ondersteund door de strakke ritmesectie Uncle T
en Waylon Waters.
Doe daar de onvoorspelbare gitaarliks en opzwepende solo's van stergitarist Little Jimmy bij, en je krijgt een idee van wat je kan verwachten.

Ze zijn in ieder geval van plan het nog lang vol te houden, nog vele podia te bedwingen en nog massa's mensen te entertainen.