Mooie titel is dat, Barn Doors And Concrete Floors (Continental Song City/Munich). Daarin komen platteland en stad samen; country en rock. Israel Nash Gripka groeide op in de Ozark Mountains van Missouri en woont tegenwoordig in het drukke New York. De invloeden van het rurale Amerika vinden hun weg in zijn grotestadsmuziek. Van een hybridegeluid is eigenlijk niet eens sprake, daarvoor klinkt het te origineel. Barn Doors And Concrete Floors is de uitstekende opvolger van het verpletterende debuut New York Town. Direct vanaf de scheurende mondharmonica in Fool’s Gold waarmee het album opent, pakt Gripka de luisteraar in met zijn geweldige stem (nog steeds erg als John Fogerty) en pakkende liedjes. Voor de productie werd deze keer Steve Shelley (Sonic Youth) aangetrokken, die samen met Gripka en een stel musici van de stad New York naar de Catskill Mountains trok, om daar in dat gebergte in de staat New York in een tot studio omgebouwde oude schuur de nummers van dit album op te nemen.

Zijn nogal ingewikkelde naam zou een beletsel kunnen vormen; toch valt te verwachten dat Israel Nash Gripka spoedig in het middelpunt van de belangstelling zal staan. Zijn naam zal veelvuldig met veel enthousiasme worden uitgesproken. I’ve seen the future of altcountry and it’s name is Israel Nash Gripka. Zoiets. De jonge Amerikaan heeft met New York Town (eigen beheer, maar sindsdien ook uitgebracht bij Munich) namelijk een formidabel debuut afgeleverd. Een plaat waarop hij onbewust heden en verleden laat samenkomen. Waarmee hij de toekomst van het genre veilig lijkt te stellen. Zo goed is hij wel. Voor wat betreft het heden: Gripka doet als songschrijver niet onder voor Ryan Adams. En wat betreft het verleden: de expressieve stem van de debutant lijkt soms erg op de machtige strot van John Fogerty. Vooral op Pray For Rain is de gelijkenis met de voorman van Creedence Clearwater Revival frappant. Die bijzondere, licht zangerige stem gaat ondanks schorre randjes veelvuldig de hoogte in. Het snerpende van zijn stem doet denken aan wederom Adams. New York Town is divers en door de voordracht van Gripka uitermate krachtig. En heel goed te vergelijken met Heartbreaker, het solodebuut van Adams. Zo sluit Gripka bijvoorbeeld voortreffelijk af met een pianoballade: Beautiful. Bijna ongemerkt verwerkt Gripka diverse invloeden in zijn sound, iets wat mede te danken is aan producer Jimi Zhivago (ex-Ollabelle) die als multi-instrumentalist zijn stempel drukt op de plaat. Gripka zelf doet daar overigens op akoestische en elektrische gitaren, banjo en mondharmonica niet voor onder. De toekomst van de altcountry is aan New York Town.

Bron: http://www.altcountry.nl/blog/2011/03/israel-nash-gripka/


Enkele andere recensies van zijn laatste album:
http://www.writteninmusic.com/roots/israel-nash-gripka-barn-doors-and-concrete-floors/lang/nl/
http://www.altcountryforum.nl/2011/03/23/israel-nash-gripka-barn-doors-and-concrete-floors/